دنیای بهتر با رعایت سنت ها

سنت ها هویت یک ملت و منطقه را بازگو می کند و حفظ آن نیز به معنی ارزش قائل شدن به آداب و رسوم نیاکان خود است. برخی از سنت ها و آداب و رسوم در گذرزمان می تواند فراموش شود همچنانکه تاکنون چنین بوده است. پرسش این است آیا سنت هایی که در جامعه ما فراموش می شوند جایگزین بهتری برای آن پیدا شده یاخیر؟

واقعیت این است خیلی وقت ها جایگزینی برای آن پیدا نمی شود و از همین جا جامعه از حالت تعادل و آرامش خارج می شود. سنت ها با خود دنیایی از آموزه ها، آداب و رسوم، دانش ها و تجربیات به همراه دارد و فراموشی آن نیز به معنی از دست دادن همه آنهاست.

خیلی از آداب و رسوم بخاطر تحولات تکنولوژی جامعه رخ می دهد. از این دیدگاه جامعه ما برخلاف جوامع پیشرفته و غربی، بسیار در مقابل پدیده ها و تکنولوژی های جدید آسیب پذیر نشان داده است. برای مثال شبکه های اجتماعی، وسایل تصویری و ماهواره ها به کشورهای درحال توسعه مانند ایران بیشتر آسیب وارد کرده تا کشورهای صاحب و سازنده این تکنولوژی ها.

رعایت-سنت-ها

یک دلیل مهم این وضعیت، نداشتن فرهنگ درست استفاده از این وسایل است. شهروندان کشورهای توسعه یافته عموما این ابزارها را برای پیشرفت کار و حفظ آرامش خود بهره می گیرند درحالی که برخی از ما شاید آن را برای مقاصد غیر از پیشرفت بکار ببریم که در نهایت آرامش را از ما سلب کند. همه این مطالب را گفتم تا به این نکته برسم که  نباید با ورود تکنولوژی سنت های پسندیده را فراموش کرد همچنانکه شهروندان کشورهای غربی این کار را نکرده اند.

چگونگی آداب معاشرت

تکنولوژی درکنار سنت ها، دنیای بهتری می تواند برای ما خلق کند که فراموشی آن، همه این دستاوردها را به نابودی می کشاند. امروز خیلی از سنت ها در جوامع ما درحال فراموشی است و خیلی ها نیز از بین رفته است. فراموشی برخی آداب و رسومات در جشن ها، اعیاد ومراسم ها از نمونه های آن است.

در مناطق روستایی گیلان قبل از فرارسیدن عید نوروز رسم هست که بانوان روستایی برای شب عید نان و شیرینی مخصوص بپزند و آن را سر سفره هفت سین قرار دهند. این رسم هر چند ممکن است درهمه مناطق این استان از بین نرفته باشد اما در سالها و دهه های اخیر انجام آن کمرنگ شده است و شاید با آمدن نسل های جدید اثری از آن باقی نماند.

در زمان پخت این شیرینی و نان که معمولا در اسفندماه آغاز می شود زنان روستایی به نوبت در خانه های یکدیگر حاضر می شوند و با تهیه خمیر آرد برنج، مقدمات پخت آن را فراهم می کنند و سپس آن را روی تنور بزرگی که جنس آن معمولا سفال هست قرار می دهند و با آتش هیزم اقدام به پخت آن می کنند.

این تهیه نان فقط کمک به اقتصاد خانواده نیست بلکه بزرگتر از آن رفت و آمد به خانه های یکدیگر و ارتباط و صمیمیت و دوستی را به همراه خود دارد.

در واقع دیدن و حضور در خانه های یکدیگر از قبل ازعید آغاز می شود و در طول نوروز هم ادامه می یابد.

بنابر این چنین سنت های پسندیده ای سزاوار توجه و گسترش است و فراموشی آن می تواند همه آثار ارزشمندش که مهمترین آن سرزدن به یکدیگر، پرسیدن حال و احوال همدیگر و در مجموع کمک به هم است را از بین ببرد.

چگونه بهتر زندگی کنیم

این نوشته تا چه حد مفید بود؟
[Total: 0 Average: 0]

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.