آرایش ایرانی

ویرایش شده در by زنگی

جذابیت فرهنگ غنی و پیشینه‌ی گسترده‌ی تاریخی کشور ایران بر هیچ ‌کس پوشیده نیست. این موضوع سبب شده تا ایران و فرهنگ ایرانی یکی از پرماجراترین و معتبرترین زمینه‌های مطالعاتی برای پژوهشگران باشد. در این مقاله با استفاده از داده‌های گوناگون در زمینه‌ی تاریخ و فرهنگ ایران، به علل و زمینه‌های پیدایش آرایش در این کشور، بررسی سبک و سیر تحول آرایش ایرانی می‌پردازیم.

تاریخچه‌ی آرایش در ایران

داده‌های باستان‌شناسی در ایران حاکی از این است که مردان و زنان ایرانی، از حدود ۱۰هزار سال پیش با زیورهای گوناگون و آرایش، به آراستگی ظاهر خود می‌پرداختند. اولین مستندات کشف شده از استفاده‌ی ایرانیان از زیورآلات و ابزار‌های آرایشی گوناگون، یافته‌های باستان‌شناسان در شهر سوخته است که برای آنها قدمتی بیش از ۵ هزار سال تخمین زده شده‌است.

آرایش ایرانی

 

انقلاب رنگ‌ها

بختیاری‌ها نخستین اقوامی بودند که با استفاده از سرخی گِل اخرا پوست خود را رنگ می‌کردند. مردم کرمانشاه از فلزات سرب و نقره برای سفید کردن دیوارهای معابد بهره می‌بردند. در همین معابد مخزن‌های کوچکی از پودر قرمز کشف شده که به اعتقاد باستان‌شناسان مردان و زنان از آن‌ها برای رنگ کردن چانه‌ی خود استفاده می‌کردند.

هم‌چنین کاوش‌ها در شهر هفت‌تپه‌ی خوزستان نشان می‌دهد که مردم آن زمان برای آرایش چشم‌ها و ابروها از رنگ مشکی و برای آرایش لب و گونه از رنگ قرمز استفاده می‌کردند. همه‌ی اینها از نخستین قدم‌های ایرانیان در جهت استفاده از رنگ در مصارف زیبایی‌شناختی به شمار می‌رود.

آرایش ایرانی

 

 

دوران اوج

آرایش کردن در ایران در دوره‌ی ساسانی به اوج محبوبیت خود رسید. در این دوره زنان آنچنان شیفته‌ی لوازم آرایشی و زیورآلات بودند که در اغلب اوقات آن‌ها را با خود دفن می‌کردند. در اواخر همین دوره روابط تجاری ایران و چین از طریق جاده‌ی ابریشم، باعث شد تا مبادله‌ی لوازم آرایشی و زیورآلات میان این دو کشور رواج پیدا کند.

معشوق ایرانی

با مطالعه آثار شاعران و نویسندگان ایرانی و توصیفات آن‌ها از معشوق خود می‌توان به ملاک‌های زیبایی در هر دوره‌ای از تاریخ ایران پی‌برد. پوست سفید، چشم‌های بادامی، لب‌های سرخ و ابرو‌های کمانی یار بسیار مورد توجه بوده و همین امر موجب شده بود تا زنان ایرانی از لوازم مختلف برای هرچه زیباتر نشان دادن خود  و نزدیکی به این معیار‌ها استفاده کنند.

برای مثال از سرمه برای سیاه‌کردن چشم‌ها استفاده می‌کردند و بر گیرایی آن‌ها می‌افزودند.

برای سفید کردن پوست خود و لایه برداری از سفیداب به جای کرم‌پودر و اسکراب‌های امروزی استفاده می‌کردند. گرد طلایی رنگی به نام زرک نیز برای درخشان‌تر نشان دادن پوست استفاده می‌شد.

گیاه حنا همواره کاربردهای بسیاری نزد بانوان ایرانی داشته و در گذشته نیز برای رنگ کردن مو، ناخن و کف دست‌ و پا به کار می‌رفته‌است.

سرخاب یا گلگونه نوعی پودر آرایشی صورتی رنگ بوده که برای خوش‌رنگ‌‌تر کردن لب و گونه کاربرد داشته‌است.

علاوه بر این‌ها وسمه برای آرایش و پیوندی کردن ابروها، خال کنار لب و مشک و غالیه برای معطر کردن زلف و سیاه کردن ابرو کاربردی بوده‌ که در فرهنگ ایرانی از آن‌ها به عنوان هفت قلم آرایش نام‌ برده ‌شده ‌‌است. این سبک از آرایش و استفاده از تمام موارد ذکر شده برای مهمانی‌های خاص و مناسبت‌های مهم بین بانوان متاهل ایرانی رایج بود.

آرایش ایرانی

 

تاثیرات اسلام

بعد از ورود اعراب به ایران و ترویج اسلام، شیوه‌های آرایش و خودآرایی دچار تحولات بسیاری شد. از طرفی دستورات دینی و آموزه‌های اسلام، زنان را از جلوه‌گری و خودآرایی در جوامع منع می‌کرد و از طرف دیگر، ورود اعراب موجبات واردات عطر‌ها و لوازم آرایشی گوناگون به ایران را فراهم نمود.

در این دوره از کاربرد لوازم آرایشی، عطر‌ها و زیورآلات کاسته نشد، اما استفاده از آن‌ها توسط بانوان ایرانی کم‌تر نمود عمومی پیدا کرد و محدود به خانه و جمع‌های خصوصی شد.

راهنمای خرید عطر و ادوکلن

 

ایران، هفتمین کشور در استفاده از هفت‌قلم آرایش

با توجه به آمار و ارقام کشور ایران از لحاظ مصرف لوازم آرایشی رتبه‌ی هفتم را در میان سایر کشورها به خود اختصاص داده و سالانه حدود ۸۰هزارمیلیارد در ایران صرف خرید لوازم آرایش می‌شود. این آمار تکان‌دهنده حاکی از اهمیت آرایش در ایران است که سبب شده بانوان ایرانی همواره به دنبال جدیدترین سبک‌ها و وسایل لازم برای آرایش روزمره خود و زیبایی هرچه تمام‌تر در مجالس و مهمانی باشند.

تفاوت فرهنگ‌های مختلف

میزان آرایش کردن در کشورها و فرهنگ‌های مختلف متفاوت است. برای مثال در کشور فرانسه تاکید هرچه بیشتر بر روی زیبایی طبیعی است، در هند آرایش غلیظ محبوبیت بیشتری دارد و در آمریکا مژه‌های پرپشت و خط چشم‌های پهن بسیار مورد توجه است. امروزه با گسترش شبکه‌های اجتماعی مرز بین این تفاوت‌ها کمرنگ‌تر شده و سلبریتی‌ها و اینفلوئنسرها سبک‌های آرایشی را به سرعت دگرگون می‌کنند.

 

آرایش ایرانی امروزی

در ایران نیز مانند بسیاری از کشورها آرایش سبک چندان متفاوتی ندارد و خانم‌ها بیشتر بر اساس سلیقه خود و مناسبت‌های گوناگون سبک آرایش خود را مشخص می‌کنند. مثلا در آرایش جدید ملاک یک آرایش خوب روزانه یا برای محیط‌های کاری، شاداب نشان دادن پوست و سریع‌بودن آرایش است و در آرایش مخصوص مهمانی‌ سعی بر این است تا زیبایی‌ها بیشتر جلوه‌گری کنند و نواقص صورت کم‌تر به چشم بیاید.

سرخاب سفیداب پایان ماجرا نیست

با همه‌ی اینها زیبایی همواره تحت تاثیر فاکتور‌های متفاوت قضاوت شده و در گذر زمان ملاک‌های مختلفی برای آن تعریف شده است. با این حال ظاهر آراسته و آرایش زیبا به تنهایی برای زیبایی و جذابیت یک زن کافی نیست و پژوهشگران عوامل بسیار پیچیده‌تری را بر روی جذابیت‌ یک شخص موثر می‌دانند. در انتها باید به این نکته توجه داشت که رسیدگی به جنبه‌های مختلف ظاهری و درونی به یک اندازه مورد اهمیت است و  پرورش همه‌ی آن‌ها در کنار هم از مهم‌ترین ویژگی‌های یک زن موفق، در جامعه‌ی امروزی است.

این نوشته تا چه حد مفید بود؟
[Total: 0 Average: 0]

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.