شهر سنخواست | شهری با قدمت دیرینه و تاریخی

سنخواست یکی از شهرهای استان خراسان شمالی است که به خاطر آثار تاریخی بجامانده، از قدمت و پیشینه تاریخی زیادی برخوردار می‌باشد. این شهر در بخش دشت سنخواست و در حومه شهرستان جاجرم قرار دارد و اهالی شهر سنخواست نیز به زبان تاتی صحبت می‌کنند. یکی از ویژگی‌های این منطقه، بهره مندی از آثار باستانی دوران پیش از اسلام است. «چلو» از مهمترین محوطه دارای آثار باستانی سنخواست می‌باشد که در چند کیلومتری شرق این شهر قرار دارد.

بخش سنخواست شامل دو دهستان بنام‌های دربند و چهارده سنخواست است. این شهر همچنین شامل ۱۳ روستای مسکونی و یک نقطه شهری می‌باشد. در این بخش همچنین ۸ روستای غیرمسکونی و ۹۲ مزرعه تابع وجود دارد.

پیشینه تاریخی سنخواست

محوطه باستانی چلو

باستان شناسان در محوطه تاریخی چلو دو قبر کشف کردند که روی هرکدام یک دست کله پاچه قرار داشت که احتمالا غذای مورد علاقه این اجساد کله پاچه بوده است. باستان شناسان ایرانی و ایتالیایی در سال ۱۳۹۲ در حین کاوش در این محوطه، چند گور باستانی کشف کردند که متعلق به دوران ۴۲۰۰ تا ۳۷۰۰ سال قبل بوده است. محوطه باستانی چلو در سال ۲۰۱۱ کشف شده است.

براساس آثار بجامانده، پیشینه تاریخی سنخواست به دوره پارتیان ( اشکانیان ) می‌رسد. سکه‌های قدیمی کشف شده در منطقه گویای این واقعیت است. در طول تاریخ جهانگردان و سفر نامه نویسان متعددی به بخش سنخواست، سفر کردند و مشاهدات خود را در باره این منطقه کتابت کردند. ابوسعید ابوالخیر، ناصرالدین شاه قاجار، اعتماد السلطنه و کلنل مک گِرگور انگلیسی در سفرنامه خود درباره این منطقه سخن گفتند.

کشاورزی سنخواست

در این شهر کشاورزی و دامداری رواج دارد و اغلب مردم سنخواست به این شغل مشغول هستند و درآمد اصلی آنان نیز از این راه به دست می‌آید. گندم، جو، پنبه، چغندر قند، زیره ، زعفران و یونجه از عمده ترین محصولات این شهر را تشکیل می‌دهند. همچنین کاشت محصولاتی مانند خربزه، هندوانه، پسته و محصولات باغی از قبیل ، گردو ، انگور ، زردآلو و انار در این منطقه رواج دارد.

آب و هوا

شهر سنخواست در دامنه جنوب کوه سالوک واقع شده و از جنوب به تپه ماهورهای منطقه جور متصل می باشد و این ویژگی جغرافیایی بر آب و هوای این شهر تاثیر گذاشته است. این شهر دارای آب و هوای نیمه بیابانی است. شهر سنخواست دارای زمستان های نسبتا” خشک و سرد و تابستان های گرم همراه با گرد و غبار است.

پوشش گیاهی

شهر سنخواست دارای پوشش گیاهی مناسبی است. در مناطق مختلف این شهر و دامنه جنوب کوه‌های سالوک اغلب گونه‌های گیاهی ارس، بنه، درمنه و قیچ دیده می‌شوند. این پوشش گیاهی در سطح دشت سنخواست نیز مشاهده می‌شود. در این مکان گیاهانی چون درمنه، گون و خار شتر بیشتر به چشم می‌خورند.

رودخانه دربند سنخواست

رودخانه دربند سنخواست

این رودخانه از نزدیکی های شهر سنخواست می گذرد. تنها جریان آبی قابل ملاحظه این بخش نیز همین رودخانه است که شمال تا جنوب این منطقه را آبیاری می کند. آب زراعی سنخواست، خراشا، اندقان، مزارع رودکان و تذر از همین رودخانه تأمین می‌شود. در تمام مسیر این رودخانه، جاذبه‌های گردشگری زیبا به چشم می‌خورد. در این منطقه و در بخش علیای رود، جریان آب از مظهر قناتی مشهور به قنات نیلوفر بلخی جریان می‌یابد.

خاک سنخواست

از نظر زمین شناسی خاک سنخواست در دامنه ها، تلفیقی از سازند البرز و خوش ییلاق است. از کانی‌های با ارزش در منطقه می‌توان کانی بوکسیت (۲۰۳ AL ) یا سنگ آلومینا را نام برد که وجود این مواد از منطقه جاجرم شروع شده و تا بخش سنخواست در کوه های جربت، شمال شرق و شمال سنخواست امتداد می‌یابد.

با اینحال وضعیت خاک منطقه به ویژه در مناطق شمالی بخش سنخواست، برای کشاورزی مناسب نیست.  قسمت شمال بخش سنخواست را اغلب سنگ و شن و ماسه پوشانده است که برای کاشت محصولات کشاورزی مساعد نیست. در مناطق جنوبی بخش نیز خاک قلیایی و شور و کویری دیده می‌شود که نمی توان  محصول کشاورزی در این خاک‌ها کشت کرد.

روستای کرف

روستای کرف

کرف یکی از روستاهای بخش جلگه در فاصله چند کیلومتری شمال سنخواست قرار دارد. یکی از آثار تاریخی این روستا، مسجد کرف است که متعلق به دوره صفوی است. این مسجد به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. در این روستا همچنین باغ‌های کرف دیده می‌شوند که مملو از درختان انگور و گردو است. این باغ‌ها در قطعه‌های مختلف از هم جدا شده و دارای دیوار گلی با پرچین می‌باشد. آب مورد نیاز آبیاری این باغ‌ها از سرچشمه اصلی که تاتی سرشمه می‌گویند تامین می‌شود.

باغ‌ها در کرف مخصوص یک میوه خاص نیستند و درخت های مختلف مانند زردآلو، انجیر، انار، گوجه سبز، سیب، توت، شاه توت و آلو وجود دارند. نوع محصولات کشاورزی کرف نیز بیشتر گندم و جو می‌باشد. در این منطقه هم چنین محصولاتی مانند پنبه، لوبیا و عدس نیز کشت می‌شوند. آب کشاورزی از سرچشمه روستا تامین می‌شود که در سال‌های اخیر و به دلیل کمبود بارندگی، سطح آب آن کاهش یافته است.

امامزاده زین العابدین

این بنا ، آرامگاه یکی از نوادگان امام موسی کاظم (ع) است. بنای تاریخی-مذهبی یاد شده متعلق به دوره صفویه بوده و در شهر سنخواست قرار دارد و از لحاظ ویژگی‌های معماری، منحصر به فرد می‌باشد. این بنا در طول تاریخ با تغییرات فراوانی روبرو شده است. امامزاده زین العابدین در شمال شرق میدان مرکزی شهر سنخواست واقع شده است.

محوطه باستان شناسی چلو

محوطه باستان شناسی چلو

این محوط یا همان شهر سوخته با قدمتی حدود ۶ هزار سال در چند کیلومتری سنخواست قرار دارد. گفته شده کشاورزان سنخواست حین کار بر روی زمین‌های خود، این منطقه را برای اولین بار کشف کرده‌اند. در این محوط تاریخی، بقایای اسکلت انسان، تکه‌های کوزه و سفال و بقایای ظروف شکسته سفالی کشف شده است. محوطه باستان شناسی چلو، نشانه‌های استقرار از دوره مس و سنگ تا دوره آهن (هزاره چهارم تا اول پیش از میلاد) را نشان می‌دهد.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.