7 نکته که باید در مورد داروی باکلوفن بدانید

داروی باکلوفن یکی از داروهای ضد اسپاسم است که در بیماری های مغز و اعصاب از آن برای رفع گرفتگی عضلات استفاده می شود. قبل از استفاده از هر دارویی بهتر است اطلاعات مختصری درباره نحوه تاثیر، عوارض جانبی و … آن بدانید. در این مقاله ایده آل مگ اطلاعات مختصری را درباره باکلوفن برای شما گردآوری نموده است.

۱. داروی باکلوفن چگونه عمل می‌کند

  • باکلوفن یک نرم کننده عضله است.
  • کارشناسان درباره نحوه تاثیر این دارو اطمینان ندارند و مطمئن نیستند که باکلوفن دقیقاً چگونه برای تسکین اسپاسم عضلات کار می‌کند. اما تحقیقات نشان می‌دهد که تحریکات عصبی در ستون فقرات را مهار می‌کند و باعث انقباض عضلات می‌شود.

۲. اثرات مثبت داروی باکلوفن

  • باکلوفن برای تسکین اسپاسم‌های عضلانی غیر ارادی مانند مواردی که در اثر بیماری مولتیپل اسکلروزیس یا آسیب نخاعی ایجاد می‌شود، استفاده می‌شود.
  • این دارو برای تسکین اسپاسم‌های فلکسور (اسپاسم عضلانی غیر ارادی که شامل مچ پا، زانو یا باسن است)، درد، انقباضات و سفتی همراه با آن موثر است.
  • به بازگرداندن برخی از عملکردهای عضلات کمک کند.
  • باکلوفن برای اسپاسم عضلات ناشی از آرتریت روماتوئید، فلج مغزی، سکته مغزی یا بیماری پارکینسون مؤثر نیست.
  • از آن برای برطرف کردن شرایط دیگر مانند سکسکه یا سندرم تورت استفاده شود.
  • باکلوفن به صورت عمومی موجود است.

۳. اثرات منفی داروی باکلوفن

قطع ناگهانی باکلوفن با توهم و تشنج همراه بوده است

اگر بین ۱۸ تا ۶۰ سال سن دارید، هیچ داروی دیگری مصرف نکنید؛ اگر مشکلات پزشکی دیگری ندارید، عوارض جانبی که احتمالاً آنها را تجربه کرده‌اید ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • خواب آلودگی و سرگیجه که ممکن است توانایی شما در رانندگی، کار با ماشین آلات و یا انجام کارهای خطرناک دیگر تأثیر بگذارد. اثر آرام بخش باکلوفن ممکن است توسط الکل یا توسط داروهای دیگری تقویت شود (مانند بنزودیازپین‌ها، مواد مخدر).
  • ضعف، خستگی، بی‌خوابی، حالت تهوع، یبوست، فشار خون پایین، سردرد و سردرگمی نیز از دیگر عوارض جانبی این داروست.
  • قطع ناگهانی داروی باکلوفن با توهم و تشنج همراه خواهد بود. باکلوفن باید به آرامی قطع شود مگر اینکه حالت اورژانسی باشد.
  • ممکن است برای بعضی از افراد، از جمله افرادی که سابقه سکته مغزی دارند، برای افرادی که مشکل حفظ موقعیت قائم دارند،مشکل توازن یا افزایش عملکرد مناسب دارند، مناسب نباشد.
  • دوز باکلوفن باید در افراد مبتلا به بیماری کلیوی کاهش یابد.
  • افرادی که سابقه تشنج یا صرع را دارند باید به طور مرتب برای تغییر در کنترل تشنج یا ضبط EEG مورد بررسی قرار گیرند.
  • مصرف این دارو در دوران بارداری توصیه نمی‌شود، مگر اینکه مزایا از خطرات آن بیشتر باشد.
  • ممکن است باعث افزایش خطر کیست تخمدان شود.
به طور کلی، سالمندان یا کودکان، افرادی که شرایط پزشکی خاصی دارند (مانند مشکلات کبدی یا کلیوی، بیماری قلبی، دیابت، تشنج) یا افرادی که داروهای دیگری مصرف می‌کنند بیشتر در معرض خطر ابتلا به دامنه وسیع‌تری از عوارض جانبی هستند.

۴. نکات

  • باکلوفن ممکن است همراه با غذا یا بدون آن مصرف شود.
  • درمان باید با دوز کم شروع شود و طبق تجویز پزشک به تدریج افزایش یابد.
  • باکلوفن را طبق دستور پزشک مصرف کنید. بیش از آنچه توصیه می‌شود مصرف نکنید.
  • اگر باکلوفن باعث خواب آلودگیر و سرگیجه شما می‌شود، بعد از مصرف این دارو از کار با ماشین آلات صنعتی و یا رانندگی خودداری کنید.
  • از مصرف الکل در هنگام مصرف باکلوفن خودداری کنید.
  • اگر احساس می‌کنید که این دارو تاثیر مثبتی در بیماری شما نداشته و یا عوارض جانبی آن غیرقابل تحمل است، در مورد قطع آن با پزشک خود مشورت کنید.

۵. پاسخ و اثربخشی داروی باکلوفن

پاسخ و اثربخشی داروی باکلوفن:

باکلوفن به سرعت جذب می‌شود. اگرچه با دوزهای بالاتر، جذب ممکن است کاهش یابد. واکنش افراد مختلف به بالوفن متفاوت است، ممکن است اسپاسم عضلانی در برخی افراد با مصرف این دارو طی چند ساعت التیام یابد ولی در مقابل در افرادی دیگر برای اثر بخشی مصرف تا چند روز باید ادامه یابد.

۶. برهم‌کنش‌ها

داروهایی که با باکلوفن تداخل دارند ممکن است اثر آن را کاهش دهند، بر نحوه و زمان تاثیر آن را اثر بگذارندو یا عوارض جانبی باکلوفن را افزایش یا کاهش دهند. تعامل بین دو دارو همیشه بدان معنی نیست که شما باید یکی از داروها را متوقف کنید. با این حال، در مورد چگونگی مدیریت تداخلات دارویی با پزشک خود صحبت کنید.

داروهای متداول که ممکن است با باکلوفن در تداخل داشته باشند

  • داروهای ضد اضطراب
  • ضد تشنج
  • داروهای ضد افسردگی مانند آمی‌تریپتیلین، ایمی‌پرامین، نورتریپتیلین و مهارکننده‌های مونوآمین اکسیداز
  • آنتی‌هیستامین‌هایی که خواب آور هستند مانند دیفن‌هیدرامین
  • مسکن‌های افیونی مانند اکسی کدون و مورفین
  • سایر شل‌کننده‌های عضلانی مانند سیکلوبنزاپرین
  • قرص خواب
  • برخی از داروهای مورد استفاده در درمان بیماری‌های روانی مانند کلوزاپین و تیوریدازین.

الکل ممکن است عوارض جانبی داروی باکلوفن مانند خواب آلودگی و سرگیجه را بدتر کند. توجه داشته باشید که این لیست کامل نیست و فقط داروهای متداول را شامل می‌شود که ممکن است با باکلوفن تداخل داشته باشند. برای لیست کامل از فعل و انفعالات باید به اطلاعات تجویز باکلوفن مراجعه کنید.

۷. نتیجه نهایی

باکلوفن اسپاسم عضلانی را که همراه با مولتیپل اسکلروزیس و آسیب نخاعی یا بیماری ایجاد می شود، تسکین می‌بخشد. اما تاثیر زیادی در ایجاد آرامش یا کنترل تشنج ندارد.

باکلوفن را در دسترس کودکان قرار ندهید

به یاد داشته باشید، این و تمام داروهای دیگر را در دسترس کودکان قرار ندهید. دارویی که برای شما تجویز شده را به دیگران توصیه نکنید و از این دارو برای درمان دردها و علایم مشابه بهره نگیرید.

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*

code