چند روش کاربردی برای داشتن کودک مسئولیت پذیر

ویرایش شده در by علی حبیبی

مسئولیت پذیری کودک


کودکان امروز به طور طبیعی باید مسئولیت زندگی آینده را بپذیرند از این رو باید در دوره کودکی شخصیت شان برای ورود به این دوره و همچنین پذیرش مسئولیت ها آماده شود. کودکی دوره شکل گیری شخصیت افراد است و چنانچه در این دوره آموزه ها و مهارت های مختلف زندگی در اختیار آنان قرار گیرد می توانند در آینده افراد مثمرثمر برای خانواده و جامعه محسوب شوند. چند روش کاربردی برای داشتن کودک مسئولیت پذیر سه تا هشت ساله از جمع آوری اسباب بازی ها پس از پایان بازی تا گذاشتن لباس کثیف در ظروف رختشویی، چیدن ظرف ها، قاشق، دستمال سفره روی میز، تاکردن حوله ها، گردگیری و مرتب کردن رختخواب می باشد.

در نگاه کلی مسئولیت دادن در کودکی در حقیقت تمرین مسئولیت پذیری در آینده است بنابراین از این نظر می توان آن را یک بازی جدی در عرصه خانواده محسوب کرد. با اینحال ارائه چنین مسئولیت هایی به کودکان یک نیاز محسوب می شود تا به مهارت های مختلف توانمند شوند. کودکانی که مسئولیت به آنان واگذار می شود در آینده در نقش های مختلف جامعه بهتر ظاهر می شوند بنابراین دادن مسئولیت به آنان یک کار مثبت محسوب می شود.

بررسی مناسب ترین محتوا و نگارش برای کتاب کودک

نوع مسئولیت براساس توانایی کودک


خیلی از کودکان مسئولیت پذیری را دوست دارند و مایلند به والدینشان کمک کنند که این کار را انجام دهند. اما چه کارهایی می توان در سنین کودکی به این دسته از بچه ها محول کرد؟

به طور طبیعی کودکان سه تا هشت سال یا حتی بیشتر نمی توانند خیلی از مسئولیت ها را در زندگی خانوادگی و غیرخانوادگی بپذیرند. کودکان توانایی انجام بسیاری از کارها را ندارند بنابراین نمی توان مسئولیت های بزرگ به آنان محول کرد و کارهای بزرگ نیز از آن ها خواست. برای کودکان مسئولیت پذیر باید کارهایی در سطح و قدرت خودشان محول کرد و میزان توانمندی آنان را در انجام مسئولیت ها سنجید بنابراین در دادن مسئولیت باید به توانمندی کودکان توجه کرد و انجام کارهای در سطح بزرگترها را از آنان نخواست.

مسئولیت باید متناسب با سن کودکان باشد و در ارائه این مسئولیت ها کودکان را راهنمایی کرد و  از راه دور بر عملکرد آنان نظارت داشت.

نوع-مسئولیت-براساس-توانایی-کودک

نکات کاربردی تربیت کودک مسئولیت پذیر


  • زندگی جداگانه

کودکان در محیط خانه باید احساس کنند که در عین تعامل با والدین و اعضای خانواده، زندگی جداگانه ای دارند. این موضوع باعث می شود که آنان راحت تر با پذیرفتن مسئولیت ها کنار بیایند. زندگی جداگانه باعث می شود که آنان برخی از مشکلات خود را به تنهایی رفع کنند تا در بزرگسالی بتوانند استقلال بیشتری داشته باشند و کمتر محتاج دیگران شوند. البته در همه این شرایط والدین باید در کنار آنان باشند و به تدریج مسئولیت های کوچک را به آنان محول کنند.

  • نوشتن برنامه

کودکان برای مسئولیت پذیری نیازمند یک برنامه هستند و چنانچه این برنامه توسط کودکان نوشته شود این کار می تواند مقدمه حس مسئولیت پذیری را در آنان فراهم آورد. بچه ها معمولا در روزهای نخست اجرای برنامه، بهتر و منظم تر آن را انجام می دهند و ممکن است مثل خیلی از کارهای دیگر در روزهای آینده کمتر به آن توجه نشان دهند. برای این منظور باید مسئولیت های کمتر و مطابق با تواناییشان به آنان داد تا بتوانند آن را اجرا کنند.

  • مسئولیت های گام به گام

هرچند خیلی از کودکان تمایل دارند مسئولیت های مختلفی در خانواده بپذیرند اما ممکن است در انجام آن زودتر از حد انتظار شما، خسته شوند. کودکان بیش از هر چیز، تنوع را دوست دارند و تمایل دارند به سرعت نوع بازی و فعالیت ها را عوض کنند. برای رفع این مساله باید به تدریج به آنان مسئولیت داد و از هرگونه سخت گیری در انجام آن نیز خودداری کرد تا آنان براساس تمایلات شان این وظایف و کارها را به بهترین نحو انجام دهند.

با محبت از کودکتان بخواهید که کارها و مسئولیت های خود را به درستی انجام دهند و برای انجام آن نیز فرصت کافی بدهید.

  • پاداش به کودکان

انجام درست مسئولیت ها می تواند پاداش داشته باشد اما نباید طوری این پاداش ها به کودک اعطا شود که او تصور کند در مقابل هرکاری باید پاداش دریافت کند که این مساله می تواند به یک رویه تبدیل شود و مساله مسئولیت پذیری را به حاشیه ببرد.

پاداش-به-کودکان

  • محبت به کودکان

محبت به کودکان نباید هرگز فراموش شود. با محبت و مهربانی از کودکان بخواهید مسئولیتی را قبول کنند و آن را بدرستی انجام دهند. هرگز کودکان را برای قبول مسئولیت تحت فشار قرار ندهید که این عمل آنان را از مسئولیت پذیری گریزان می کند هرچند مسئولیت محوله را انجام دهند.

  • امکان اشتباه

کودکان در انجام مسئولیت ها می توانند اشتباه کنند و خسارت وارد نمایند. این موضوع حتی در مورد بزرگترها هم صدق می کند که ممکن است اشتباه کنند. در چنین مواقعی حتی می توانید کودکان را در آغوش بگیرید و آنان را نوازش کنید تا مسئولیت پذیری را یک کار بسیار سخت و نشدنی تصور نکنند. هراس کودک از مسئولیت پذیری می تواند تاثیرات منفی اش را در زندگی آینده او برجا گذارد.

آداب معاشرت و تعاون کودکان

  • استفاده از کلمات مثبت

کودک در سنی است که هر رفتار شما را تحت نظر دارد. واژه های مثبت شما را به عنوان تایید کار خود قلمداد می کند و کلمات منفی را به عنوان نارضایتی شما از عملکردش تصور می نماید. آنان پس از پذیرفتن مسئولیت، بیش از پیش به کمک و راهنمایی شما احتیاج دارند که چنانچه این کمک ها به هر دلیلی انجام نگیرد می تواند اشتباهات کودک را بیشتر کند و در نتیجه حس خوبی از مسئولیت پذیری در ذهن او شکل نگیرد.

برای داشتن یک کودک مسئولیت پذیر، هرگز نثار واژه های مثبت و شادی بخش را از کودکانتان دریع نکنید و آن را در فواصل مناسب به گوش فرزندانتان برسانید. نکته ای که در این زمینه وجود دارد این است که این تاییدها و حتی نارضایتی ها نباید تصنعی باشد بلکه باید این تاییدها در مقابل یک کار مثبت بیان شود تا کودک در انجام کارها و مسئولیت ها دقت لازم را انجام دهد. دادن مسئولیت به کودکان باید بدون فشار مالی و عاطفی باشد و کودک در پذیرش این مسئولیت نیز باید کاملا مختار باشد. کودک باید در پذیرفتن این مسئولیت ها حس مشارکت و مهارت آموزی را تجربه کند و در پایان نیز احساس مهم بودن در نزد خانواده و حتی بستگان به او دست بدهد.

چند نکته روانشناسی شخصیت زنان که باید بدانیم

این نوشته تا چه حد مفید بود؟
[Total: 0 Average: 0]

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.