زیارت حرم کاظمین و قبور متبرکه علمای بزرگ شیعه

حرم کاظمین (ع)

ویرایش شده در by میعاد روغنی زاده

تاریخچه کاظمین


کاظمین این شهر در زمان ساسانیان «تسوج» نام داشته است. در سال ۳۷ ق جنگ نهروان در نزدیکی آن رخ داده و امام على ع دستور دادند که شهدای جنگ را در کاظمین دفن کنند.

جالب اینکه در آن زمان مردم کاظمین به زبان فارسی تکلم میکرده اند و امام علی هم با آنان فارسی صحبت نمودند. وقتی در سال ۱۵۰ ق پسر منصور عباسی فوت کرد،

او را در کنار قبور شهداء جنگ نهروان دفن نمودند، و آنجا را «مقابر قریش» نام نهادند، و هنگامی که هارون الرشید در سال ۱۸۳ ق امام موسی کاظم را به وسیله زهر مسموم نمود و به شهادت رسانیده امام کاظم را هم در این مکان به خاک سپردند.

سپس در سال ۲۱۹ ق که امام جواد به دستور معتمد عباسی، توسط همسرش ام الفضل به وسیله زهر به شهادت می رسد حضرت را در پشت قبر مطهر جدشان امام موسی کاظم دفن نمودند و به دلیل آنکه این مکان، مرقد مطهر و منور دو امام بزرگوار، یعنی امام موسی کاظم و نوه آن حضرت، امام جواد است، این محل به کاظمین معروف گشت.

چرا حرم کاظمین دو گنبد دارد


 امروزه روی قبر دو امام بزرگوار، دو گنبد طلا و چهار مناره قرار گرفته و در داخل حرم، روی قبور مطهر، دو صندوق خاتم است، و بر روی آن دو صندوق، یک ضریح نقره ای قرار دارد که زائران، عاشقان دوستداران این دو امام همام، پروانه وار گرد شمع وجود مبارکشان می گردند و با این بزرگواران، راز دل میگویند. کاظمین امروزه تقریبا به بغداد متصل شده و تنها یک پل، میان بغداد و کاظمین فاصله است.

چرا حرم کاظمین دو گنبد دارد
چرا حرم کاظمین دو گنبد دارد

مختصری از زندگی امام کاظم (ع)


 حضرت موسی بن جعفر امام هفتم شیعیان، روز یکشنبه ۷ صفر سال ۱۲۸ ق در یکی از منزلگاههای میان مکه و مدینه به دنیا آمدند. نام مادر آن حضرت «حمیده» و از زنان فقیه و آگاه به احکام دین بود، به گونه ای که امام صادق به زنان دیگر امر میفرمودند که برای فراگیری مسائل دینی، به ایشان مراجعه نمایند.

نام آن حضرت «موسی» کنیه ایشان «ابوالحسن» و «ابوابراهيم»، و القاب شریف آن امام «کاظم»، «صابر» و «امین است، لكن اصحاب ایشان از روی تقیه، گاهی نام آن حضرت را نمی بردند و از ایشان به «عبد صالح» «فقیه» و «عالم» یاد مینمودند. همچنین ایشان را به خاطر شدت بردباری، و فرو برد خشم، «کاظم» و به جهت کثرت عبادت، «عبد صالح» لقب داده اند

نه تنها شیعیان، بلکه بزرگان اهل سنت نیز، آن حضرت را به خاطر صفات پسندیده و اوصاف شایسته شان مدح کرده اند. به اعتراف دوست و دشمن، ایشان فقیدترین، پرهیزکارترین و داناترین افراد زمان خود بود. در وصف آن حضرت گفته شده است؛ «خليف السجدة الطويلة و التنوع الغزيرة؛ پیوسته ملازم سجده های طولانی و اشکهای ریزان بود».

زمان ایشان، مقارن با اوایل حکومت بنی عباس بود. عباسیان هنگامی که بر تخت قدرت نشستند، بر آن شدند تا دشمنان همیشگی و مدعیان راستین خلافت، یعنی اهل بیت پیامبر را به هر طریق ممکن از صحنه خارج کنند، و در این راه از هیچ آزاری کوتاهی نکردند. دیگر امنیتی برای شیعیان وجود نداشت، و هیچگاه امامان ما پس از امام جعفر صادق ع فرصت نیافتند تا آزادانه ابراز عقیده کننده و در بسط معارف حقیقی دین بکوشند. اما این دشواری ها سبب شد تا آن حضرت از پای نشیند، بلکه تا حد امکان، وظیفه الهی خود را به انجام رساند.

امام کاظم ع در زمان منصور، مهدی، هادی و هارون الرشید عباسی میزیست، و بارها مورد آزار و اذیت آنان قرار گرفت و هارون الرشید که از نفوذ معنوى آن حضرت بیمناک بوده امام را زندانی کرد.

بارها از وی خواست تا فرزند پیامبر خدا را به قتل برساند، ولی او این کار را عملی نساخت. لذا پس از یک سال امام را به بغداد آورده و در زندان «فضل بن ربيع زندانی کرد و خواسته خود را به او نیز عرضه نمود، اما او نیز به قتل امام راضی نشد. در مرتبه سوم «سندی بن شاهک یهودی» را مأمور مراقبت از موسی بن جعفر قرار داد.

وی تصمیم گرفت امام را به شهادت رساند. برای حفظ ظاهر، پیش از آنکه امام توسط زهری که به ایشان خورانیده بودند، به شهادت برسد، چند نفر از قضات و افراد مشهور به عدالت را نزد حضرت بردند تا با دیدن امام، به سلامتی ایشان گواهی دهند و گفتند: «مردم میگویند موسی بن جعفر در سختی و شدت به سر می برد؛ شما او را ببیند و گواهی دهید که بیماری و ناراحتی در او نیست».

امام کاظم ع به گواهان فرمودند: «گرچه به ظاهر، در صحت هستم، ولی اینها به من زهر خورانده اند، و من پس از سه روز به رحمت حق تعالی واصل خواهم شد».

بدین ترتیب، حضرت توطئه آنها را خنثی نمود و همان گونه که خود فرموده بود، پس از سه روز به شهادت رسید. بدن مطهر آن امام معصوم را سه روز در ملا عام روی پل بغداد قرار دادند، تا اینکه شیعیان گرد آمدند و امام کاظم (ع) را با عزت و احترام خاصی تشییع، و در مکان فعلی دفن نمودند.

تاریخ شهادت امام کاظم ۲۵ رجب سال ۱۸۳ ق است. امام کاظم (ع) در میان مردم به باب الحوائج معروفند، و توسل به آن حضرت برای شفای بیماری ها، و رفع امراض باطنی و ظاهری، و خصوصا درد چشم مجرب است.

قبور علمای بزرگ شیعه در کاظمین


در اطراف حرم مطهر، قبور عده ای از علما و بزرگان دین قرار دارد که از جمله آنها

  1. مزار شیخ مفید از اعاظم علمای شیعه که مورد توجهات خاص حضرت ولی عصر (ارواحنا فداه) بوده و ریاست و زعامت شیعیان را به عهده داشته و در عزای او شیعه و سنی گریستند. این عالم نامدار شیعه در حرم امام کاظم علی در کنار مزار ابن قولویه قمی به خاک سپرده شد.
  2. مزار خواجه نصیرالدین طوسیله است که در جانب دیگری از حرم مطهر قرار دارد.
  3. در بیرون از حرم مطهر، مقبره عالم بزرگوار سید رضی که نهج البلاغه را گردآوری نموده است و همچنین مقبره برادر بزرگوارش سید مرتضی (علم الهدی) قرار دارد. این دو عالم نامدار شیعی از شاگردان شیخ مفید و از بزرگان شیعه بوده و بعد از وفات در منزل خود به خاک سپرده شدند که هم اکنون مرقد و مقبرة مطهر آنان می باشد

مسجد براثا


این مسجد از مساجد معروف و متبرکه ای است که فضائل و رکات بسیاری برای آن ذکر شده و میان راه بغداد و کاظمین واقع مده است. روایت است هنگامی که حضرت علی از جنگ نهروان باز میگشت با یک هزار تن از جنگجویان خود در مکانی در نزدیکی بغداد فعلی در مسجدی که یک عابد نصرانی به نام «براثا» حضور داشته توقف می کند تا نماز بپا دارد که شاید وجه تسمیه مسجد به همین جهت باشد آن حضرت از براثا سؤال میکند که چرا برای رفع تشنگی چاهی حفر نمیکند و آن مرد در جواب، شوری آب چاه های این منطقه را دلیل این امر می خواند.

حضرت مکانی را نشان داده و دستور میدهند آنجا را حفر کنند و به سنگ سیاه رنگی برخورد میکنند که آن حضرت آن را جابجا کرده و آب شیرین از زیر سنگ بیرون میزند. برخی نوشته های موجود در این مسجد از آن حکایت دارد که ۷۰ پیامبر و ۷۰ وصی در مسجد براثا به اقامه نماز و عبادت پرداخته اند و این احتمال نیز داده شده است که قبر يوشع پیامبر در این مکان باشد.

مسجد براثا در بغداد
مسجد براثا

منبع: راهنمای زیارت عتبات عالیات مؤلف فرج الله قلی پور

اطلاعاتی از عراق و اماکن متبرکه بغداد

این نوشته تا چه حد مفید بود؟
[Total: 0 Average: 0]

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.