لنفوم هوچکین چیست؟

لنفوم هوچکین (که به عنوان بیماری هوچکین شناخته می‌شود) سرطان سیستم لنفاوی، بخشی از سیستم ایمنی بدن است و عمدتا بر لنفوسیت‌ها اثر می‌گذارد. لنفوم نوعی سرطان خون است که منشأ سلول‌های سرطانی از گلبول‌های سفید خون و از گروه لنفوسیت‌ها هستند. در ادامه با مجله ایده آل همراه باشید:

لنفوم هوچکین با لنفوم غیر هوچکین متفاوت است و با شناسایی  یک سلول سرطانی خاص به نام سلول ریداسترنبر، مشخص می شود. علت نامگذاری این بیماری، تشخیص و معرفی اولیه آن توسط پزشکی به نام هاجکین است و نام اصلی آن لنفوم هاجکین است که بسیاری از افراد به آن لنفوم هوچکین می گویند.

اگر این بیماری در مراحل اولیه شناسایی شود، مخصوصا در بیماران جوانتر، به راحتی قابل درمان است. البته احتمال درمان موفقیت آمیز این بیماری در مراحل پیشرفته‌تر نیز زیاد است و یکی از درمان پذیر ترین سرطان‌ها است.

علائم بیماری لنفوم هاجکین

از آنجا که علائم این بیماری شباهت بسیاری با نوعی بیماری ویروسی دارد، تشخیص آن مشکل است.

علائم اصلی عبارتند از :

  • گره‌های لنفی متورم زیر گردن، دست یا کشاله ران
  • تب معمولی و مکرر
  • عرق کردن بیش از حد، مخصوصا عرق شبانه
  • کاهش وزن
  • خستگی مزمن و کمبود انرژی
  • خارش وسیع

هوچکین

علل

مانند سایر سرطان ها، هیج علت خاصی برای این بیماری شناخته نشده است. در بعضی از بیماران مبتلا به عفونت مزمن، بیماری‌های خود ایمنی مانند بیماری سلیاک یا بیماری‌های روماتیسمی مثل آرتریت روماتوئید افزایش می­یابد. احتمال ابتلا در افرادی که دوره‌های طولانی شیمی درمانی یا تابش برای درمان بیماری‌های دیگر دریافت کرده‌اند، اقزایش می­‌یابد.

نقص سیستم ایمنی که ممکن است ارثی باشد و یا از طریق ویروس‌­هایی مانند ویروس ایدز یا ویروس اپیشتین‌بار ایجاد شود نیز عامل خطر در توسعه لنفوم هوچکین است. با این حال، صرف نظر از شرایط بسیار تخصصی، هیچ علت خاصی برای این بیماری وجود ندارد و هیچ ماده‌ی شناخته شده‌­ای وجود ندارد که باعث لنفوم هوچکین شود.

راه های تشخیص لنفوم هوچکین

اگر پزشک به لنفوم هوچکین مشکوک باشد، آزمایش خون برای بررسی هر گونه اختلالی انجام خواهد شد. این آزمایش ممکن است نشان دهنده سلول‌های سرطانی باشد. افزایش گلبول‌های قرمز یا سفید می‌تواند اطلاعات مفیدی در مورد احتمال بروز لنفوم هوچکین و همچنین عملکرد کلیه ها و کبد مفید ارائه دهد. تشخیص نهایی پس از نمونه برداری از گره لنفاوی تایید می شود. این امر تعیین خواهد کرد که آیا لنفوم هوچکین وجود دارد یا خیر.

مراحل لنفوم هوچکین

لنفوم ممکن است تنها یک ناحیه در بدن (مرحله ۱) را اشغال کند و یا ممکن است در سراسر بدن گسترش یابد (تا مرحله ۴). سن، وضعیت عمومی پزشکی و اینکه لنفوم هوچکین در چه مرحله‌ای قرار دارد، همه در تشخیص  بیماری تاثیر می­گذارند. تشخیص پیشرفت بیماری، مرحله نهایی در تعیین برنامه مناسب درمان است. آزمایشات می­‌توانند چندین فرم داشته باشند که شامل موارد زیر است:

۱)آزمایش خون دوباره

۲)آزمایش مایع ستون فقرات:

به این دلیل انجام می­شود که تشخیص داده شود که لنفوم، مغز یا ستون فقرات را نیز شامل می­شود یا خیر.

۳) نمونه برداری از  مغز استخوان:

نمونه گیری از مغز استخوان لگن برای تعیین اینکه آیا سلو‌ های سرطانی در مغز استخوان وجود دارند یا خیر.

۴) سی تی اسکن :

سی تی اسکن یک روش بدون درد است که در آن تصاویر قفسه سینه، شکم و سایر قسمتهای بدن به یک رایانه منتقل می شود تا تصویر دقیقی از بدن را نشان دهد. مایع خاصی ممکن است قبل از آزمایش برای کمک به تصویر برداری شکم داده شود و گاهی اوقات تزریق به داخل رگها انجام می شود تا اندام‌های مختلف را مشخص کند. معمولا مردم در طول اسکن حدود ده دقیقه در دستگاه هستند.

۵) ام‌­آر­آی:

با استفاده از امواج رادیویی و مغناطیسی برای تولید یک تصویر ۳D دقیق از بخشی از بدن شما است.

۶) پت اسکن :

از گلوکز رادیواکتیو استفاده می­کند که به داخل ورید در دست یا بازوی شما تزریق می­شود. سپس دوربین­های ویژه برای تشخیص مناطقی در بدن که مبتلا به لنفوم هستند استفاده می­شود.

هوچکین

درمان لنفوم هوچکین

برخی از انواع لنفوم هوچکین رشد بسیار کندی دارند و جز در صورت اضطرار به درمان طولانی مدت نیاز ندارند. درمان برای هر فرد با عواملی مانند سن، سلامت عمومی، نوع لنفوم و اینکه آیا به سایر قسمت‌های بدن گسترش یافته است یا خیر، تعیین می­‌شود. هدف از درمان این است که تا حد ممکن بسیاری از سلول‌های سرطانی را از بین ببریم و بیماری را به حالت خنثی برسانیم. تعدادی از درمان‌ها وجود دارد که می­توان برای انجام این کار استفاده کرد، اما اصلی‌ترین آنها شیمی درمانی، پرتودرمانی یا پیوند سلول‌های بنیادی هستند.

مطالب مرتبط

نظر خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *